Cesur Yürek Çınar

Çınar'ın karnında kelebekler uçuşuyordu. Yarın yeni okuluna başlayacaktı! 'Çukuram' diye mırıldandı. Bu isim bile onu korkutmaya yetiyordu.

Abisi Demir, Çınar'ın omzunu sıktı. "Korkacak bir şey yok, Çınar. Ben yanındayım."

Demir de doktora gidiyordu ve Çınar bu yüzden de endişeliydi. Abisi iğneden korktuğu için hep zorlanırdı. Ama Demir gülümsedi. "Unutma, cesur olmak korkmamak değil, korktuğun halde devam edebilmektir."

Ertesi gün okulda, bir çocuk Çınar'ın arkadaşı Elif'e takılıyordu. "Sen ne kadar da küçüksün!" diye bağırıyordu.

Çınar, Elif'in yanına koştu. "Ona zorbalık yapmayın!" diye bağırdı. Sesi titriyordu ama gözleri kararlıydı. Diğer çocuklar şaşkınlıkla onlara baktı. Zorba çocuk sustu ve uzaklaştı.

Elif, Çınar'a sarıldı. "Teşekkür ederim, Çınar! Çok cesursun."

O gün Çınar, hem yeni okuluna alıştı hem de gerçek bir arkadaş kazandı. Ayrıca abisinin sözlerini hatırladı: Cesur olmak, korktuğun halde doğru olanı yapmaktı.

Artık Çınar, 'Çukuram'dan değil, cesur yüreğinden gurur duyuyordu.