Kral Oberon suyu hiç sevmezmiş. Bir gün periye bir şelale yaptırmış ve periden altın eller dilemiş. Dileği gerçekleşince her şeye altınla dokunmaya başlamış fakat bu durum onu mutsuz etmiş.
Çok uzaklarda, yemyeşil ormanların ve yüksek dağların arasında, Oberon adında bir kral yaşarmış. Kral Oberon, kocaman şatosunda tek başına yaşar, günlerini türlü eğlencelerle geçirirdi. Ama Kral Oberon'un diğer krallardan farklı bir huyu vardı: Suyu hiç sevmezdi! Yağmur yağdığında suratını asar, nehirlerden ve göllerden uzak dururdu.
Bir gün, Kral Oberon'un aklına parlak bir fikir geldi. Şatosunun bahçesine muhteşem bir şelale yaptırmak istiyordu ama suyla arası hiç iyi değildi. Bu yüzden sihirli güçleri olan Peri Lumina'yı çağırdı. Peri Lumina, kanatlarını çırparak geldi ve Kral Oberon'a, "Dile benden ne dilersen," dedi.
Kral Oberon, gözleri parlayarak, "Bana altın eller ver!" diye bağırdı. Peri Lumina şaşırdı ama sözünü tuttu ve Kral Oberon'a altın eller verdi. Kral Oberon çok sevindi. Artık her şeye altın elleriyle dokunacak ve her şeyi altına çevirebilecekti. İlk olarak şatosundaki bütün eşyalara dokundu ve onları altına çevirdi. Sonra bahçesindeki çiçeklere dokundu, onlar da altın oldu.
Ancak zamanla Kral Oberon, altın ellerinden dolayı mutsuz olmaya başladı. Yemek yiyemiyor, çünkü yiyeceklere dokunduğu anda onlar da altına dönüşüyordu. Su içemiyor, sevdiklerine sarılamıyordu. Altın elleri ona sadece yalnızlık getirmişti. Kral Oberon, Peri Lumina'yı tekrar çağırdı ve ondan altın ellerini geri almasını diledi. Peri Lumina, Kral Oberon'un pişmanlığını görünce dileğini kabul etti. Kral Oberon, eski ellerine kavuşunca çok mutlu oldu ve bir daha asla açgözlü olmamaya karar verdi.
Açgözlü, huysuz, şımarık
Huysuz suratlı, altın taçlı bir kralİyi kalpli, yardımsever, sihirli
Parıldayan kanatları ve sihirli asası olan iyi kalpli bir peri