Zefer, kuzeni Firuze ile oynamak istemez çünkü onu kız olarak görür. Annesi, aslında bir peri olduğunu ve Firuze'yi kendisinin 'kız' yaptığını açıklar. Zefer, bu durumla yüzleşir ve kuzeniyle olan ilişkisini yeniden değerlendirir.
Zefer o gün çok keyifsizdi. Kuzeni Firuze gelmişti ama onunla oyun oynamak istemiyordu. Annesi sordu: "Zefer'cim, neden Firuze ile oynamıyorsun?" Zefer mızmızlandı: "Çünkü o bir kız! Kızlarla oyun oynanmaz ki!" Annesi gülümsedi. "Kim demiş kızlarla oyun oynanmaz diye? Baksana Firuze ne kadar eğlenceli biri!"
Annesi Zefer'i yanına çağırdı ve fısıldayarak, "Sana bir sır vereceğim," dedi. "Ben aslında bir periyim!" Zefer şaşkınlıkla annesine baktı. Annesi devam etti: "Firuze doğduğunda, ona biraz peri tozu serptim ve onu 'kız' yaptım! Ama bu sadece bir seçim. İsterse o da bir 'erkek' olabilirdi." Zefer'in kafası karışmıştı.
"Yani Firuze isterse erkek olabilir mi?" diye sordu Zefer. Annesi başını salladı. "Evet, isterse olabilir. Ama o 'kız' olmayı seviyor. Tıpkı senin 'erkek' olmayı sevdiğin gibi. Önemli olan, ne olmak istediğimiz ve nasıl mutlu olduğumuz değil mi?" Zefer düşündü. Belki de annesi haklıydı. Firuze ile oyun oynamak aslında eğlenceli olabilirdi.
Zefer annesine sarıldı ve sonra Firuze'nin yanına koştu. "Firuze, ne oynamak istersin?" diye sordu. Firuze'nin yüzü aydınlandı. "Birlikte oyuncak arabalarla yarış yapalım mı?" Zefer gülümsedi. "Harika fikir!" O günden sonra Zefer, Firuze ile oynamaktan çok keyif aldı. Annesinin peri sırrı sayesinde, herkesin istediği gibi olabileceğini ve önemli olanın birlikte mutlu olmak olduğunu anlamıştı.
Oyun oynamayı seven, bazen inatçı bir çocuk.
8 yaşında, kahverengi saçlı, meraklı gözlü bir çocuk.Nazik, sevecen ve oyun oynamayı seven bir çocuk.
8 yaşında, uzun örgülü saçlı, renkli giyinen bir kız çocuğu.Şefkatli, anlayışlı ve aslında bir peri.
Güleryüzlü, sıcakkanlı bir kadın.