
Eliza, ormanın kenarında durmuş, küçük tahta flütünü çalıyordu. Flütün sesi, ağaçların arasında yankılanıyor, kuşları ve sincapları kendine çekiyordu. Ama bugün, bir şeyler farklıydı. Melodi kaybolmuş gibiydi.
Birden, yaşlı bir meşe ağacının dalında oturan bilge baykuş Barnaby, "Merhaba Eliza," dedi. "Neden bu kadar üzgünsün?"


