
Çok uzaklarda, yemyeşil bir vadinin eteğinde, küçük bir köy vardı. Bu köyde, annesi ve babası olmayan, yapayalnız bir kız çocuğu yaşarmış. Onun adı Esmeralda'ydı.
Annesi ve babası vefat eden küçük Esmeralda'nın yetimhaneye yerleşme ve yeni bir başlangıç yapma hikayesi.

Çok uzaklarda, yemyeşil bir vadinin eteğinde, küçük bir köy vardı. Bu köyde, annesi ve babası olmayan, yapayalnız bir kız çocuğu yaşarmış. Onun adı Esmeralda'ydı.
Esmeralda çok üzgündü. Çünkü onu seven, ona sarılan kimsesi kalmamıştı. Gözleri dolu dolu, minik elleriyle yüzünü kapatır, sessizce ağlardı. Etrafındaki dünya, ona çok karanlık ve anlamsız geliyordu.


Günlerden bir gün, köyün yaşlı bilge kadını Esmeralda'yı yanına çağırdı. Ona, 'Küçük Esmeralda, artık yalnız değilsin. Seni bekleyen bir yuva var,' dedi. Esmeralda şaşkınlıkla yaşlı kadına baktı. 'Neresi orası?' diye sordu.
Yaşlı kadın gülümsedi ve 'Bir yetimhane. Orada senin gibi birçok çocuk var. Hep birlikte yeni bir aile olacaksınız,' dedi. Esmeralda'nın kalbi umutla doldu. Belki de yeni bir başlangıç yapabilirdi.

Üzgün, yalnız, ama umutlu.
Kıvırcık kahverengi saçlı, büyük mavi gözlü, üzgün küçük bir kız.